Uznanie doświadczenia wspierania nie tylko domowników

Poprawka umożliwia uznanie potwierdzonego doświadczenia we wspieraniu osoby z niepełnosprawnością także wtedy, gdy kandydat nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego.

Obecne brzmienie art. 27 pkt 6 lit. c nie pozwala uwzględnić pomocy udzielanej bez umowy rodzicowi lub dziadkowi mieszkającemu osobno, nawet przy wymaganej liczbie godzin i zaświadczeniu. Wynika to z definicji rodziny wymagającej wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania.

Celem poprawki jest zwiększenie dostępności asystentów przez uznanie praktyki zdobytej także podczas wspierania rodzica mieszkającego osobno, sąsiada lub znajomego.

To samo wsparcie powinno mieć takie samo znaczenie przy ocenie doświadczenia kandydata, niezależnie od wspólnego zamieszkiwania. Usunięcie tego ograniczenia pozwala uwzględnić osoby z rzeczywistą, potwierdzoną praktyką.

Nadal wymagane są co najmniej 120 godzin wsparcia w ciągu 5 lat przed wnioskiem o wpis oraz dokument od podmiotu posiadającego wiedzę o tym wsparciu, np. ośrodka pomocy społecznej. Samo oświadczenie kandydata nie wystarcza.

Doświadczenie zdobyte przy wspieraniu własnego rodzica można wykorzystać do pracy na rzecz innej osoby. Zakaz zostania asystentem własnego rodzica oraz pozostałe wymagania ustawy, w tym szkolenia i instruktaże, pozostają bez zmian.